16Dec

Value of Friends by Goutami M

ಗೆಳೆತನ ಕಮರಿದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಚಿಗುರೊ ಡೆಯುವ ಸಸಿ. 

ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಸಾವಿರಾರು ಜನರಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮವರು, ನನ್ನ ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸಿ, ನಗುವನ್ನು ತರುವವರು, ಅವರೇ ಗೆಳೆಯರು. ನಮ್ಮ ಜೀ ವನದ ಹಲವಾರು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಪಡೆದುಕೊ ಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಯುವಾಗ ಕೆಲವರು, ನಮ್ಮ ಕಾಲೇ ಜ್ ಜೀ ವನದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು, ನಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯ ಜೀ ವನದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರನ್ನು ಗೆಳೆಯರು ಎಂದು ಎನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇವರೊ ಂದಿಗೆ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಸಮಯದ ಅಲೆಗಳು ಅಳಿಸಲಾರದ ಮರಳು ಕೋ ಟೆಗಳಂತೆ ಕಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ಗೆಳೆತನದ ಸಿಹಿ ನೆನಪುಗಳು ಒಂದು ಸುಂದರ ತೋ ಟದ ಹುವುಗಳಂತೆ. ಅವರವರ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ಅರಳುವವು. 

ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೇ ಳಿದರೆ ಒಂದನ್ನು ಆರಿಸಲು ನನಗೆ ಬಹಳ ಕಠಿಣವಾಗುತ್ತದೆ. 

ಹುಟ್ಟಿದ ಮೊದಲ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಚಂದಾ ಮಾಮನನ್ನು ನೋ ಡುತ್ತಾ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಊಟಾ ಮಾಡಿದ ನೆನಪು ಎನ್ನಲೇ , ಅಥವಾ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೊ ರಗೆ ಓಡಾಟ, ಲಗೋ ರಿ, ಕುಂಟೇ ಬಿಲ್ಲೆ, ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆ, ಮತ್ತು ಹಲವಾರು ಆಟಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿನಿಂದ ಕತ್ತಲಾಗುವ ವರೆಗೂ ಆಡಿ, ಅಮ್ಮನ ಹತ್ತಿರ ಬೈ ಗುಳ ಕೇ ಳಿ ಅರ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮನೆಗೆ ಹೋ ಗುವ ನೆನಪು ಎನ್ನಲೇ ? ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನೊ ಂದಿಗೆ ಕುಳಿತು ಇಡೀ ದಿನ ಮಾತಾಡಿ, ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿ ನಕ್ಕಿ ದ್ದು ಎನ್ನಲೇ , ಅಥವಾ ಶಾಲೆಗೆ ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಬೇ ಸಿಗೆ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಊರಿಗೆ ಹೋ ದಾಗ ಪ್ರತಿ ಸಂಜೆ ಗೆಳೆಯರೊ ಂದಿಗೆ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಗಂಟೆಗಳು ಎನ್ನಲೇ ? ಕಾಲೇ ಜು ಮುಗಿದಮೇ ಲೆ ತಿರುಗಾಡಲು ಜೊ ತೆಗೆ ಹೋ ಗಿದ್ದನೆನಪುಗಳನ್ನು ಆರಿಸಲೆ, ಅಥವಾ ಕ್ಲಾಸ್ ಅಲ್ಲಿ ಕೊ ನೆಯ ಬೆಂಚಿನ ಮೇ ಲೆ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಗೀ ಚಿದ ನೆನಪನ್ನು ಆರಿಸಲೇ ? 

ಒಂದೇ ಸರದ ಮಣಿಗಳಂತೆ, ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾ ಗ ಕುಳಿತು ಒಂದಾದ ಮೇ ಲೆ ಇನ್ನೊ ಂದು ನೆನಪನ್ನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತರಿಸಿ ಮುಗುಳು ನಗುವುದೆ ಅಭ್ಯಾ ಸ. ಇಂತಹ ಸಿಹಿ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಆರಿಸಲು ಆಗುವುದೇ ?ನೀ ವೇ ಹೇ ಳಿ? 

Translation :

Friendship is a sapling that sprouts in a withering forest. 

In this world, among thousands of people, those who wipe my tears and make us laugh, are friends. We acquire many friends in various parts of our life. We consider some people as friends when we are born and as we grow up, some in our college life, and some in our daily life. We build memories with them like sand castles that cannot be erased by the waves of time. Sweet memories of friendship are like flowers in a beautiful garden. They bloom in their season. If asked which of these looks the most beautiful, it would be very hard for me to choose one. Is it the memory of watching Chanda Mama (moon) and eating together in the first few months of birth, or growing up and playing games like Lagori, Kuntebille, hide and seek, and many games from morning till dark, hearing Amma’s scoldings and going home half-heartedly? Is it when we used to sit and talk all day at school, make jokes and laugh, or when we used to spend hours at the beach with friends every evening when I went to my native in the two-month summer vacation? 

Shall I choose memories of us going on walks after college, or scribbling names on the last bench in class? 

Written by : Rtr. Goutami M

Leave a reply